De Rechtbank Den Haag heeft op 22 januari 2020 uitspraak gedaan over de vraag wie in een testament als erfgenamen bedoeld waren.

Kern van de zaak is wie de erfgenamen zijn van erflater.

Partijen zijn van mening dat de kinderen van erflater, eisende partij, de enige erfgenamen zijn.

De notaris die de verklaring van erfrecht heeft opgesteld is van mening dat naast de kinderen van erflater ook zijn kleinkinderen, erfgenamen zijn.

Erflater heeft in zijn testament zijn afstammelingen tot zijn erfgenamen benoemd.

De oorzaak van de onduidelijkheid is de verschillende uitleg van de term ‘afstammelingen’.

Uitleg van een testament. Afstammeling. Kleinkinderen. Plaatsvervulling. Wie is erfgenaam?

De rechter oordeelt als volgt.

Hoewel partijen onderling niet van mening verschillen over de uitleg van het testament, moet de rechtbank beoordelen of erflater met ‘afstammelingen’ alleen zijn kinderen heeft bedoeld, of ook zijn kleinkinderen.

De notaris die de verklaring van erfrecht heeft opgesteld is immers een andere mening toegedaan dan partijen en de uitleg van een testament staat niet ter vrije beoordeling van partijen.

Het testament moet met toepassing van artikel 4:46 van het Burgerlijk Wetboek (BW) worden uitgelegd.

Dit betekent dat bij de uitleg moet worden gelet op de verhoudingen die het testament kennelijk wenst te regelen en op de omstandigheden waaronder het testament is gemaakt.

Vast staat dat erflater op het moment van het opstellen van het testament in een echtscheidingsprocedure was verwikkeld en dat hij ziek was.

De voornaamste reden voor het opstellen van het testament was te voorkomen dat zijn toenmalige echtgenote van hem zou erven.

In de dossieraantekeningen van notaris, die aan eisers ter beschikking zijn gesteld, staat, voor zover hier relevant:

Herroeping : Enige erfgenamen 2 kinderen”.

Daarnaast zijn in het testament de regels van plaatsvervulling van overeenkomstige toepassing verklaard op de benoeming tot erfgenamen.

Het is aannemelijk dat dit ziet op plaatsvervulling voor de eisende partij.

Gezien de leeftijd van de kleinkinderen ligt het immers niet voor de hand dat dit ziet op plaatsvervulling voor de kleinkinderen.

Op het moment van het opstellen van het testament was de minderjarige vier maanden oud en de overige minderjarigen zijn pas daarna geboren.

Dit alles wijst erop dat erflater alleen zijn kinderen tot erfgenamen heeft willen benoemen.

Gelet op de bewoordingen van het testament, de aantekeningen van de notaris die het testament heeft opgesteld moet ervan worden uitgegaan dat erflater heeft bedoeld zijn twee kinderen tot zijn enige erfgenamen te benoemen.

Nergens blijkt uit dat erflater heeft bedoeld om ook zijn kleinkinderen tot erfgenamen te benoemen.

Het voorgaande leidt ertoe dat de gevorderde verklaring voor recht zal worden toewezen.

Wilt u de gehele uitspraak bekijken? Klik dan hier.

Heeft u een vraag aan onze advocaat verdeling erfenis over de vereffening of verdeling van een erfenis, over de uitleg van een testament of over de nietigheid van een testament, over de taken en bevoegdheden van de executeur, over het kindsdeel of over de legitieme, of over plaatsvervulling in het erfrecht, belt u dan gerust onze advocaat verdeling erfenis op 020-3980150.

Wilt u meer weten over de verdeling van een erfenis, bezoek dan onze website over de verdeling van een erfenis. Klik dan hier.

Wilt u meer weten over het erfrecht, bezoek dan onze website van ons advocatenkantoor. Klik dan hier.