Onze advocaat erfrecht ziet het vaker en ook was  het bij het Gerechtshof Amsterdam op 6 februari 2018 aan de orde: Als de tweede ouder overlijdt worden de vorderingen uit het overlijden van de eerste ouder opeisbaar. Op zich geen probleem, maar wel als er veel tijd tussen de beide overlijdens voorbij is gegaan, de vorderingen rentedragend zijn en bij het tweede overlijden niet alle kinderen erfgenaam zijn.

In deze casus hadden vader en moeder vier kinderen. Vader overleed eerst en de vier kinderen kregen een niet opeisbare vordering op moeder.

Moeder overlijdt jaren later. Zij heeft twee kinderen tot erfgenaam benoemd en de twee anderen hebben een -verhoudingsgewijs klein bedrag gelegateerd gekregen. De twee kinderen hebben zuiver aanvaard.

Wat kan er dan gebeuren?

Stel de nalatenschap van vader was 100.000 (de helft van de gemeenschap van goederen van 200.000 euro). De vorderingen van de vier kinderen zijn vastgesteld op 20.000 euro. Ruim 15 jaar later zijn de vorderingen opgerent to 35.000. Moeder overlijdt en er blijkt nog maar 50.000 euro in haar nalatenschap te zitten. Zij heeft 150.000 opgemaakt in 15 jaar, wat alleszins redelijk is.

Omdat de erfgenamen van moeder met deze vorderingen geen rekening hebben gehouden en omdat zij zuiver hebben aanvaard, zijn zij met hun privé-vermogen aansprakelijk geworden voor deze schulden van de nalatenschap van moeder! Dat betekent dat het saldo van de nalatenschap van 50.000 geheel dient te worden gebruikt ter voldoening van de vorderingen van de onterfde kinderen en dat de erfgenamen er uit hun eigen privé-vermogen nog eens 20.000 euro bij moeten leggen. En daarnaast moeten de erfgenamen ook uit hun eigen vermogen de legaten betalen, want ook dit zijn schulden waar de zuiver aanvaardende erfgenaam privé aansprakelijk voor wordt.

Iedereen begrijpt dat dit niet de bedoeling is geweest, niet van de moeder en ook niet van de erfgenamen, maar de hoofdregel is dat een eenmaal uitgebrachte keuze niet kan worden gewijzigd. En dat betekent in dit geval dat twee van de vier kinderen aan de andere twee moeten betalen.

De notaris kreeg overigens wel een standje; hij had beter moeten voorlichten. De standaardbrief die de meeste notarissen versturen volstaat volgens het Hof niet. In de meeste gevallen is het advies van onze advocaat erfrecht: neem het zekere voor het onzekere en aanvaard beneficiair!

Lees hier de hele uitspraak.